Collins Animals

0x4…b5e

ERC1155

Vegetative and anthropological motifs such as a bud, a rose, printed or engraved in the axes of existing geometric bodies and shapes, they exist from the first moment in a range of identical geometric idioms of growth, flourishing, multiplication, progressive development and a new constructivist order of their bearers, an order that resembles a connection nature of their organic growth and providence of some higher utopian order of geometry itself. And if they integrate the field of proto-luminous experiment and the optical play of formal elements, the scattered plans of these structures, however, focus on the elaboration of increasingly sophisticated poetic and philosophical connotations of this role in the redistribution of light. Self-reflexive repetition, or structural "repetition with differences", close to neo-constructivist and minimalist poetics, is here again part of a more widely understood constitutive process of human perception, the way in which the individual organizes the structure of his experience or the scientific community examines the general potential of repetition in its different contexts: from the one connected with the perception and analysis of intervals, through the phenomenon of series, seriality, circular and linear, to the threshold of sustainability of a reproductive or recursive system. Vegetativni i antropološki motivi poput pupoljka, ruže, otisnuti ili gravirani u osovinama postojećih geometrijskih tela i oblika, one od prvog trenutka egzistiraju u rasponu identičnih geometrijskih idioma rasta, bujanja, multiplikacije, progresivnog razvoja i novog konstruktivističkog poretka njihovih nosilaca, poretka koji podseća na vezu prirode njihovog organskog rasta i providencije nekog višeg utopijskog reda same geometrije. I ako integrišu polje proto-luminoznog eksperimenta i optičke igre formalnih elemenata, razuđeni planovi ovih struktura, međutim, stavljaju fokus na razradu sve sofisticiranije poetske i filozofske konotacije ovog uloga u preraspodeli svetlosti. Autorefleksivno ponavljanje, ili strukturalno „ponavljanje sa razlikama“, blisko neokonstruktivističkim i minimalističkim poetikama, ponovo je ovde deo jednog šire shvaćenog konstitutivnog procesa ljudske percepcije, načina na koji individua organizuje strukturu svog iskustva ili naučna zajednica ispituje generalni potencijal ponavljanja u njegovim različitim kontekstima: od onog povezanog sa percepcijom i analizama intervala, preko fenomena serije, serijalnosti, kružnog i linearnog, do praga održivosti nekog reproduktivnog ili rekurzivnog sistema.